Οι συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα καμιά φορά στην δουλειά είναι πραγματικά για να τρελένεσαι...
Διάβασε και θα καταλάβεις φιλοθεάμον και Ζωόφιλο κοινό!
Μ: Άσε Γιάννη μου... Ασε...
Εγώ: Τι έπαθες??? (ΩΧΧΧΧΧΧΧΧΧ!!! Τι θα ακούσω πάλι!)
Μ: Είμαι πολύ στεναχωρημένη... Η Σκυλίτσα μου η φλωράνς έχει πέσει σε κατάθλιψη!!! Δεν ξέρω τι να κάνω!!! ΚΛΑΨ!
Εγώ: .... .... (προσπαθώ να μην γελάσω όπως καταλαβαίνεις!) Γιάτι τί έγινε???
Μ: Που να στα λέω...
Εγώ: Γιά πές!!!!!!!!!! (Με βλέμμα γεμάτο ενδιαφέρον... And the oscar goes to ME!)
M: Μια γάτα έχει κάνει την εμφάνιση της στην αυλή και δεν αφήνει την Φλωράνς μου σε ησυχία...
Εγώ: Και... (Πές μου οτι δεν είναι αυτό το θέμα μας γιατι θα λιποθυμίσω... NOW!)
Μ: Ε και... Να... Σνιρφ (τις δίνω κι ένα χαρτομάντηλο ώς γνήσιος ευγενής)... Η φλωράνς μου φοβάται της γάτες...
Εγώ: Μα είναι σκυλί... φοβάται μια Γάτα??? (You Know... Νομος της Φύσης!!!)
Να σημειώσω φιλοθεάμον μου κοινό... οτι πρόκειτε για Λυκόσκυλο!!!
Μ: Και το χειρότερο είναι.... οτι η γάτα τρώει το φαί της μικρής Φλωράνς μου... και έχει αδυνατίσει το χρυσό μου....
Εγώ: Αν είναι δυνατόν το παλιόγατο.... (ένα δάκρυ κυλάει απο το μάτι μου... οχι απο στεναχώρια... αλλα απο το ζόρι μου να μην γελάσω...)
Μ: Δεν ξέρω τι να κάνω... Αφού σκέφτομαι να φτιάξω δυο ωραία κεφτεδάκια!!!
Εγώ: !!!!!!!!!!!!!!! (Τί άσχετο είναι πάλι αυτό)
Μ: (συνεχίζει ακάθεκτη) και να τα πασπαλίσω με ωραιότατο Λανέιτ (ισχυρό Φυτοφάρμακο για όσους δεν γνωρίζουν...) και να τα δώσω στην Γάτα... να φύγει μια κι εξω...
Εγώ: Καλά Μιλάς Σοβαρά???
.............
Και τότε σαν απομηχανής Θεός πετάγετε απο το βάθος, ένας άλλος συνάδελφος...
"Και δεν τα δίνεις στο Σκύλο σου να ηρεμίσεις κι απο αυτόν κι απ' το γατί!!!!"
............
Εγώ: (απο μέσα μου...) Και δεν τα τρώτε εσείς να ηρεμίσουμε.... Αι σιχτήρ...
Τελικά Υπάρχουν Ζωόφιλοι.... LOL
Τρίτη, 19 Μαΐου 2009
Πατερα Μεγάλωσα...
Μου γράφεις για τ' αστέρι
στην πλώρη που 'χες δει
και στα άγνωστα τα μέρη
τα βράδια σ΄οδηγεί
Και 'γω φυλάω τ΄αστέρι
στο γράμμα σου κρυμμένο
βήμα-βήμα να μου δείχνει να πηγαίνω
Και να 'μαι μεγάλωσα, κι άλλαξα
κύμα-κύμα να γυρίσεις, περιμένω
Γύρνα να δεις όλα αυτά που μόνος μου μπόρεσα
Εσύ δακρύζεις κρυφά κι εγώ δεν σε γνώρισα
Γύρνα να δεις μια αγκαλιά
για χάρη σου που άνοιξα
Μη φοβάσαι, όλα πέρασαν πια
γαλήνεψε η θάλασσα
Μου λες για την Ινδία
για χώρες μακρινές
διαβάζεις Καββαδία στη βάρδια σου και κλαις
Σε μια φωτογραφία σε βλέπω καθισμένο
στο λιμάνι, στη Σαγκάη, κουρασμένο
Το βλέπω, μεγάλωσες, κι άλλαξες
Στο λιμάνι γύρνα πάλι, περιμένω
Γύρνα να δεις όλα αυτά που μόνος μου μπόρεσα
Εσύ δακρύζεις κρυφά κι εγώ δε σε γνώρισα
Γύρνα να δεις μια αγκαλιά
για χάρη σου που άνοιξα
Μη φοβάσαι, όλα πέρασαν πια
γαλήνεψε η θάλασσα
στην πλώρη που 'χες δει
και στα άγνωστα τα μέρη
τα βράδια σ΄οδηγεί
Και 'γω φυλάω τ΄αστέρι
στο γράμμα σου κρυμμένο
βήμα-βήμα να μου δείχνει να πηγαίνω
Και να 'μαι μεγάλωσα, κι άλλαξα
κύμα-κύμα να γυρίσεις, περιμένω
Γύρνα να δεις όλα αυτά που μόνος μου μπόρεσα
Εσύ δακρύζεις κρυφά κι εγώ δεν σε γνώρισα
Γύρνα να δεις μια αγκαλιά
για χάρη σου που άνοιξα
Μη φοβάσαι, όλα πέρασαν πια
γαλήνεψε η θάλασσα
Μου λες για την Ινδία
για χώρες μακρινές
διαβάζεις Καββαδία στη βάρδια σου και κλαις
Σε μια φωτογραφία σε βλέπω καθισμένο
στο λιμάνι, στη Σαγκάη, κουρασμένο
Το βλέπω, μεγάλωσες, κι άλλαξες
Στο λιμάνι γύρνα πάλι, περιμένω
Γύρνα να δεις όλα αυτά που μόνος μου μπόρεσα
Εσύ δακρύζεις κρυφά κι εγώ δε σε γνώρισα
Γύρνα να δεις μια αγκαλιά
για χάρη σου που άνοιξα
Μη φοβάσαι, όλα πέρασαν πια
γαλήνεψε η θάλασσα
Ετικέτες
Τρα...Λα...Λα...Λα...
Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009
Δάσκαλε, που δίδασκες...
Οι Άνθρωποι αρέσκονται να δίνουν συμβουλές... Να δίνουν σε άλλους ανθρώπους συμβουλές και να νιώθουν περήφανοι που μπόρεσαν να "βοηθήσουν"... να σε κανουν να νιώσεις καλύτερα... ασχέτος αν ποτέ οι ίδιοι δεν τηρούν τις συμβουλές που δίνουν στους άλλους...
Τι ειρωνία... και τι υποκρισία και τι μλκ γενικότερα...
Το χειρότερο όλων ειναι οταν σου δίνουν συμβουλές άνθρωποι που εκτιμάς, Αγαπάς και χαίρεσαι να σου δίνουν συμβουλές...Που όμως την επόμενη στιγμή θα σε απογοητεύσουν αφού οι πράξεις τους έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα λόγια τους και μένεις με ανοιχτό το στόμα λές και κοιτάς θέατρο παραλόγου...
Απογοήτευση.... Και απόλυτο Ξενερουάαααα!!!!!
Αγαπητοί συμβουλάτορες.... Σας αφιερώνω μια Λέϊντι Γκαγκά... Για να μάθετε στην επόμενη συμβουλή, να συμβουλευτείτε πρώτα τον εαυτό σας... ΚΡΑΑΑ!!!!!
Τι ειρωνία... και τι υποκρισία και τι μλκ γενικότερα...
Το χειρότερο όλων ειναι οταν σου δίνουν συμβουλές άνθρωποι που εκτιμάς, Αγαπάς και χαίρεσαι να σου δίνουν συμβουλές...Που όμως την επόμενη στιγμή θα σε απογοητεύσουν αφού οι πράξεις τους έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα λόγια τους και μένεις με ανοιχτό το στόμα λές και κοιτάς θέατρο παραλόγου...
Απογοήτευση.... Και απόλυτο Ξενερουάαααα!!!!!
Αγαπητοί συμβουλάτορες.... Σας αφιερώνω μια Λέϊντι Γκαγκά... Για να μάθετε στην επόμενη συμβουλή, να συμβουλευτείτε πρώτα τον εαυτό σας... ΚΡΑΑΑ!!!!!
Κυριακή, 10 Μαΐου 2009
Αργοπεθαίνει...
Πρίν μερικές μέρες... Στο "Habanero" διάβασα ένα όμορφο ποίημα του Π΄σμπλο Νερούντα... Ομολογώ οτι με τάραξε, αν και τα λόγια του φαίνονται συνηθισμένα...
Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

